Droga kropelkowa – meningokoki

Szczepienia ochronne w przypadku chorób przenoszonych przez meningokoki działają zwykle po tygodniu lub dwóch tygodniach od iniekcji. Z tego wynika, że szczepionka nie może zapobieg chorobie na wczesnych jej etapach. Zakażenia meningokokowe zwykle wprowadzane są do populacji przez osoby, które nie wykazują specyficznych objawów. Bakterie z gatunku , drogą kropelkową Neiserria meningitidis przenoszone są dalej na domowników i znajomych. Choroba najczęściej dotyka małe dzieci, które nie posiadają odporności, zatem bakterie bardzo szybko przedostają się do ich krwiobiegu i dokonują inwazji. Jak może dojść do zakażenia? Głównie poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Środowiskiem bytowania dla bakterii z gatunku Neiserria meningitidis bytują w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych. Pocałunki, picie z tych samych kubków, dzielenie żywności czy kontakt z wydzielinami chorego jest niezwykle niebezpieczny. W krajach rozwiniętych transmisja choroby jest szybka i czasem nie sposób ją kontrolować. Aby zapobiegać zakażeniu meningokokami należy dostosować się do kilku podstawowych zasad. Odpowiednia higiena osobista, częste mycie rąk, a przede wszystkim ograniczanie kontaktu z osobą zakażoną to obowiązek. Lekarze przepisują też leki, ale okazuje się profilaktyka farmakologiczna jest dość mało skuteczna, acz powszechna. Najlepszym zabezpieczeniem jest zatem szczepienie w oparciu o szczep bytujący w naszym miejscu zamieszkania.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!